Friday, November 9, 2018

බට්ටිට උණ එපා

බට්ටිට අසනීප වෙනවාට අම්මා කැමතිම නැත .එක හේතුවක් නං රෝස බෙහෙත් බොන්නට  බට්ටි දක්වන බලවත් විරෝධතාවය ය.බට්ටි පොඩිත්තං කාලේ පැන්ඩෝල් බිංදු තිබුණා ය.ඒකත් පොවාගන්නේ හරිම අමාරුවෙන් අම්මාගේ ඇඟිල්ලක් කටට ගහලාය.හොඳ වෙලාවට ඒ කාලේ බට්ටිට දත් තිබ්බේ නැත.

බට්ටිගේත් අම්මාගේත් නරක වෙලාවට පැනඩෝල් බිංදු වෙලඳ පොලෙන් අතුරුදහන් වෙනවා ය.ඉතින් උණ ගැනුනාම පැනඩෝල් පැනිය හෙවත් රෝස බෙහෙත් බොන්නට වෙනවාය.එකසිය ගානට උණ තිබ්බත් රෝස බෙහෙත් මතක් කළා ම බට්ටි දුවන්නේ සුසන්තිකාත් පහු කරගෙන ය.අම්මා ඉඳිද්දී  අමාරුවෙන් රෝස් බෙහෙත් අනුමත  වෙන  බට්ටීඅම්මා වැඩට ගිය වෙලාවට   සීයා එක්ක බෙහෙත්  බොන්නේ කොහොමදැයි හිතලාම අම්මාට ප්‍රෙශර් පෙති බොන්න වෙනවාලු ය.

බෙහෙත් බොනවාටත් වඩා බට්ටි අකමැති වැඩේ නර්ස් ඇන්ටිලා කටු වලින් ඇන ලේ ගන්නවාට ය.ලේ ගන්නවාටත් වඩා අම්මාත් නර්ස් ඇන්ටිලා තුන් හතර දෙනෙකුත් එකතුවෙලා බට්ටිව දඩු අඩුවේ ගහන්නා මෙන් බදලා අල්ලාගන්නා එකට ය.ඉතින් බට්ටී ඉන්දියාවට ඇහෙන්නම මර හඬ තලනවා ය.ලේ ගන්නා සාප්පුව වටේ ගෙවල් වන මිනිස්සු ලමා ආරස්සන අධිකාරියට දිගට හරහට කෝල් ගන්නවා ය.

ඉතින් අම්මා දොස්‍තර වුනත් බට්ටිට උණ ගැනුනාම ලේ ගැනිල්ල  කල් යනවා ය.තාම එක දවසයිනෙ ..තාම දවස් දෙකයි නෙ...හෙට අඩු වෙයි කියා හිතමින් අම්මා හිත රවට්ටාගන්නවා ය.අම්මා ටම හරියන සීයා අද එච්චර උණ නෑ.හවසට ලේ ගන්න හොඳ නෑ .ත්‍රීවීලර් වල ගියාම ලෙඩ වැඩි වෙනවා ආදී විශේෂඥ වෛද්‍ය උපදෙස් ලබා දෙමින් කල්දැමිල්ලට උල් පන්දම් දෙනවා ය.

ඔහොම ඉඳලා ඉඳලා බැරිම තැන අම්මාත් බට්ටීත් ලේ ගන්න යනවා ය.බට්ටී හිතාගෙන යන්නේ අම්මාට සනීප නැති නිසා ලේ ගන්ට යන බවය .බට්ටි යන්නේ අම්මාට උදව්ව්ට ය.
අම්මා බය නිසා ඉස්සෙල්ලා බට්ටිගේ ලේ අරං පෙන්නමු කියා නර්ස් ඇන්ටි බට්ටි අන්දන්නට ට්‍රයි කරනවා ය.ඒත් ලෝකේ පෙරලෙන්නට අඬන්නට අමතක කරන්නේ බට්ටි නම් නෙවේය.අඬන්නේ කවුදැයි බලන්න වට පිටාවේ අය දුවන් එද්දි බට්ටිගේ කඳුලු වේලිලාත් අහවර ය.

ආවේ අම්මාගේ ලේ ගන්ට ය.දැන් අම්මාගේ වාරේ ය.අම්මාට දඟලන්නට නොදී හයියෙන් බදා ගන්නා බට්ටී නර්ස් ඇන්ටිට කියා සිටින්නේ
"Now its amma's Turn" ය.

ඉතින් නර්ස් ඇන්ටිගේ සාදර සමාදර අනුග්‍රහයෙන්  අපි දෙන්නාගේම අත්වල පැලැස්තර ය.

ප.ලි: එතැන් සිට ප්ලාස්ටර් පෙලහර ය.ත්‍රීවීලර් මාමා, සුපර්මාලට් එකේ සිකුරිටි මාමා ඇතුලු සියලු දෙනාට අතේ පැලැස්තරය පෙන්නා නර්ස් ඇන්ටිලා තමාට කටු ගසා කල හදිය ගැන බට්ටිගේ පැමිනිලි ය.දින ගාණක් එහෙම ය.අන්තිම වෙද්දී කටු ගැසු අතත් අමතක වෙලා ය.රිදෙන්නේ වැරදි අතක් ය.

බට්ටිට උණ ගැනෙන එක තරම් අම්මා අකමැති දෙයක් මේ ලෝකේ වෙන ඇත්තේම නැති ය.

Monday, November 5, 2018

හීනෙන් පේන හැබැහින් හීන

හුඟාරියක් හීන පේන්නේ ඇහැ පියවුනාම ය.පියැවුනු ඇහි පියන් යට ඇඳෙන හීන හුඟ වෙලාවට ඇහැ ඇරෙන ඇසිල්ලෙන් ම අතුරුදහන් වෙලා ය.මොකක් නමුත් අමුත්තක් හිත උඩින් පාවෙනවා දැනුනත් ඒ හීන හරි හැටියට මතක පොතට එකතු වෙන්නේම නැත.

ඉඳ හිටලා ඇහැ ඇරුණාට පස්සෙන් පහුත් හිතේ එල්ලීගන්නා හීනද නැතුවා නොවේ ය.ඉන් සමහරක් නින්ද මැද්දෙන් හිත ඇහැරවන්නේ ගම් හතකට ඇහෙන්නට බෙරිහන් දීගෙන සරුවාංගයෙන්ම වතුර ගලන්නා සේ දාඩිය දාන ගානට බය හිතන විඳිහට ය.සමහරක් එව්වාට බය හිතෙන්නේ නැතත් ඒවා පියවි සිහියෙන් ඉඳිද්දී කවදාකවත් විස්සාස කරන්නට බැරි විදිහේ විකාරරූපීය.ඒත් හීනේ ඒ ඔක්කොම මාර රියලිස්ටික් ය.
මක් නිසාද යත් එව්වා හීන ය.

ඇහැ නොපියවී පේනා හීනත් එම ට ය.පොඩි කාලේ පොඩි හිතටත් හීන ලෝකේ වාගේම බාධා වැට කඩොලු නෑ ය.

ඉතින් කුමාරිකාවන් වෙලා දේදුනු දිගේ ගිහින් තරු මල් කඩන කෙලි  හීන ය.
ඩයිනෝසරයන් පිටේ යන්නට ,මූදු හතෙන් එහා ලෝක දිනන්නට, මූදුමංකොල්ලකාරයන් එක්කලා සටන් වදින්නට දුවන කොලු හීන ය.

ලොකු වුනාම දොස්තරලා ඉංජිනේරුවන් වෙනුවට ට්‍රක් ඩ්‍රයිවර් කෙනෙක් ,නයිනටවන්නෙක් වෙන්නට නැට්ටුක්කාරියක්,මන්තරකාරියක් සාස්තරකාරියක් වෙන්නට දකින හීන ය.

ඒත් ඒ හුඟක් හීන ජීවිත දිගේ හමාගෙන යන හුළං රොදවල්වල ගහගෙන යන්නේ උන්ටත් නොදැනීම ය.ඒ වෙනුවට වෙන වෙන උදවියගේ හීන හොරෙන් හොරෙන්ම ඇවිදින් හිත් අස්සට රිංගා ගන්නේ කාටවත් නොදැනෙන්න මය.

ඉතින් නැටුක්කාරියක් වෙන්නට තිබුන හීනය ගුරුවරියක් වෙන්නට හැරුණු දිනේ ඈට හරියටම නිච්චි නැත.අකවුන්ටන්ට් හීනේ මිසක සත්තුවත්තක අයිතිකාරයෙක් වෙන්නට හිතේ හීනයක් තිබුනු බවක් ඔහුට මතක් වෙන්නේම නැත.සීනීබෝල හීන දැන් හද්දා බරැති හීනවලට හැරිලා ඔලු ගෙඩි උඩ පැටවිලා අහවර ය.

ගැටවර අවදියට  තවත් අලුතෙන් එකතු වෙන හීන ය.ලෝකේම මල් යායක් වෙන ,රෝස පාටින් අහසත් පොළවත් පින්තාරු වෙන උන් දෙන්නා වෙනුවෙන්ම ඇඳෙන හීන බුබුළුවල ජෝඩු ජෝඩු හිරවෙන කාලේ ය.හීන හැබෑ කරගන්නට ඕනෑම කට්ටක් කන්නට හිත තල්ලු වෙන කා ලේ ය.
හිඟා කකා කොළපතක් අරන් ලුණුයි බතුයි කන්නත් ඔට්ටු හීන ය.ඈත කඳු ගැටයක් උඩ හදන ගෙයි ජනෙල් රෙද්දට ගන්නට සාරිය ඉරන්නට හිත හදාගන්නා හීන ය .
ඒත් ඒ හීන බොහොමයකට වෙන්නේ නිදි හීනවලට ම කොටු වෙන්න ය.රෝස පාට ගැටවර හීනවලට පිපෙන්නට ඇත්ත ලෝකේ ඉඩකඩක් වෙන්වෙන්නේ එහෙමත් වෙලාවක ය.එක්කෝ ඒ හීන  පිපෙන්නට පණ මදි ය.එහෙමත් නැත්තං පිපෙන්නට උදව් කරනවා වෙනුවට වටේ උන් කරන්නේ මල්පාත්තිය උඩ දහඅට පාලිය නටන එක ය.

එතැනින් හීන අහවර වෙනවා නං එකක් ය.ඒත් ඉවසීමෙන් සැනසීම ලැබෙන බව හිත ඉගෙන ගෙන නැත.ඉතින් හිත තවමත් හීන දැකිල්ලේ ඇලී ගෙනය.

රෝද දෙකක් ,හතරක් උඩින් යන හීනය.

මාසෙට කාසි ගෙවන කූඩුවක් වෙනුවට තමන්ගේ ම කූඩුවක් හදන හීන ය.

වාසගම ඉස්සරහට ගෙනයන තවත් හීන පැට්ටේරි බෝ කරන හී න ය.
උන්ගේ හීනය.උන්ගේ උන්ගේ එවුන්ගෙත් හී න ය.
මෙරට හීන ය.
රටින් එපිටට ඉගිලෙන හීන ය.

බලාපොරොත්තු ඉතිරි වෙන හීන ය.

අත පොවන මායිමෙන් ගවු ගානක එහා පිපෙන කවදාවත් අයිති කරගන්න බැරි හීන ය.

හිත හදන  හීන ය
හිත රිද්දා ඔච්චම් කරන හීන ය.

ඇරුණු ඇස් වැහෙන තුරුම ජීවිතය කැරකෙන්නේ ඔය හීන රෝද මත්තේ මය.

Tuesday, October 30, 2018

කරනවානං ඩයටිං

මලයා පොඩි කාලේ හින්නික්කිතර සයිස් ය.කොච්චර ඇඹිටිල්ලං ද කියනවානං සමරසිංහ අංකල්ලාගේ ගෙදර ගියාම කෑම වහන රවුම් කූඩෙන් ඌව වහන්නට පුලුවන් ය.ඌට මැස්සා කියලා නම පට බැඳුනේ ඒ හන්දා ය.

ඒ කාලේ ඒ හීන්දෑරි යෝධයා මෙලෝ කෑමක් කටේ තිබ්බේ නැති ය.සෑහෙන කාලයක් යනකං ඌට අයිස් කිරිම් අරහං ය.කිරි පැනි අරහං ය.වටලප්පං ඇලර්ජික් ය.බීම ජාති නයාට අඳුකොළ ය.මට සුවීප් ටිකට් එකක් ඇදුනා හා සමාන ය.උගේ පංගුවත් මගේ බඩේ ය.

එහෙම හිටිය එකා ලොකු වෙද්දී  ඌට ආත්ම හතක් බඩගින්නේම උන් බඩජහරි පිසාචයෙක් වැහෙනවා ය.බලාගෙන ඉඳිද්දී ඌ හරහට උස යාම හින්දා ගෙයි උලුවහු තුන් හතර පාරක්ම පලල් කර හදන්නට වෙනවාය.
හාල් ගෝනියක් ගෙදරට ගෙනාවත් පංගු හතරකට බෙදා අපේ පංගු ඌට අහු නොවෙන තැන්වල හංගන්නට අපි පුරුදු වෙන්නේ බඩේ ගින්දරේ මියදෙන්නට බැරි හින්දා ය.හංගපු තැන් අපට අමතක වීමෙන් කබඩ් පිටින් කූඹින්ට සින්න වෙච්ච් අවස්ථා එමට ය.

දුටු තැන මේකාගේ රූ සිරි සොබාව වනනා එක අපේ මෑනියන්දෑගේ එකම විනෝදාස්වාදය ය.
ඒත් මේ දවස්වල නං ඒක ඩිංගක් විතර නැවතුනේ මුගේ මේ පෙනුමට මේ දවස්වල ඇමති කමක් ලැබෙන්නට බැරි නැති නිසාය.

පැණි වරකා ගහටත් හෙණ ගහන්නැහේ මෙහෙව් වාසනාවක් පෑදීගෙන එද්දීම මූට කෙට්ටු වෙන්න හිතිලා ය.

දැන් මේකා සීනි දැක්කාම පණ එපා කියලා දුවනවා ය.බොන්නේ නන් ෆැට් මිල්ක් විතර ය.කන්නේ ඕට්ස් ,තම්බාපු එලෝලූ ආදී මෙලෝ රහක් නැති එව්වා ය.
ඒ ඔක්කොමත් හරි ය.ඉස්කෝලේ ස්පෝර්ට්මීට් එක බලන්න ගිහින් ඇවිදින් අම්මාට කියා කකුල්වල සිද්ධාලේප ගා ගත් එකා දැන් හැමදාම පැය දෙකක් ජිම් එකේ සෙල්ලං කරනවාලු ය.පොඩි කාලේ පොඩි ළමයින්ට හිතේ හැටියට සෙල්ලං කරන්නට ඉඩ නොදුන්නාම ලොකු වෙද්දී මෙහෙම වෙනවා ය.

අපේ එකාගේ සයිස් එවුන් දුසිමක් විතර ඔය ජිම් එකේ හැංගිමුත්තම් ,තාච්චි පැනිල්ල,කොප්පර කොප්පර පිපිඤ්ඤා වාගේ කෙළිසෙල්ලම් කරද්දී අහළ පහළ මිනිස්සු ලෝකෙ පෙරලෙනවාදැයි බයවී 119 කෝල් කරන හින්දා ඒ පැය දෙක 119 ලයින් එකේ ෆෝන් එක පැත්තකින් තියන එක දැන් පුරුද්දක් වෙලාලු ය.

මූ කෙට්ටු කරන්න මෝටිවේට් කළ ජිම් එකේ හාදයාට කියන්න ඇත්තේ මෙච්චරය
අම්මපා තමුංනං අදහන්න වටින චරිතයක් ය.

Saturday, September 15, 2018

ටී ඉස්ටෝරීස්

පොඩි වුන් තේ බොන්නේ බෝතලෙන්‍ ය.ඊට පස්සේ ෆීඩිං කප් එකටත් එතනින් කෝප්පෙටත් මාරු වෙන්නේ පියවරෙන්  පියවර ය.මොකද්දෝ හේතුවකට ඔය  පියවර තැබිල්ල මට ඇල්ලුවේම නැතිය.ඒ හින්දා සෑහෙන කාලයක් තේක අනුමත වුනේ බෝතලෙන් ය.වීදුරු බෝතලය පොඩි වැඩි නිසාවෙන් වතුර බෝතලයකට සූප්පුවක් ගසා පින්නවල අලි අනාථාගාරයේ මෙන් තේ පොවන ගමන් කන් ගොඩ වෙන්නට දෙස් දෙවොල් තියන්නත් අම්මා අමතක නොකළාය.

අම්මාගේ තේක එක රහක් ය.අප්පොච්චිගේ තේක වෙනමම රහක් ය.අප්පොච්චිගේ දෝනියන්දෑ හින්දාවෙන් මගේ වැඩිම මනාපය අප්පොච්චි මාර්ක් ටී එකට ය.
ඊටත් වඩා මනාපය සීනි බෝතලෙනුත් මයිලෝ බෝතලෙනුත් සම සමව අල්ලට වඩම්මා කලවම් කර ආමාශගත කිරිල්ල ය.

සීනි ,පිටි ,මයිලෝ එක්ක කහට පදමට වැටුනු ගෙදර තේකෙන් ෆැකල්ටි කැන්ටිමේ තේකට මාරු වුනාම හරියටම ඇමරිකාවේ මැක්ඩොනල්ඩ් එකක කකා හිටි එකෙක්ව සහරා කාන්තාරේ හරි මැදින් ගෙනත් අතෑරියා වගේ ය.අපරාදේ කියන්නට බැරිය තේකේ මදි නොකියන්නට උණු වතුර තියෙනවා ය.පිටි සීනි වැටෙන්නේ තේ දුසිමකට එකක් වාගේ ගානකට ය.ඒත් කාලයක් යද්දී එහෙව් තේකටත් හිත පුරුදු වෙනවා ය.
ඉඳ හිට ගෙදර ගිය දවසක තේකේ අම්මාගේ තේකේ  සීනි වැඩි ගතියක්  දැනී දැනෙන්නට ගන්නවා ය.

හොස්ටල් කාමරේ උන්නේ ලංකාවේ හතර අතින් ආ රූමියෝ ය.උන්ගේ තේ හැදිල්ලත් ඉතින් එහෙම ය.එකෙක් හදන තේ දිවිය ලෝකේ රහය.හැබැයි හදන්නේ කන් හැන්දෙන් දෙක ගානේ විතර පරිමාවක්‍ ය.තේක බොන්නට ඉනිමඟක් තියා කෝප්පෙට බහින්නට ඕනෑ ය.එකෙක්ට කියා අද තේකක් හදා ගන්නට ඕනේ නම් ගිය බදාදාවත් ඒ ගැන දන්වා ඉන් පසු නිතර සිහි කැඳවීම් කරන්නට ඕනෑය.මට කොහොමත් රොත්තකට එක සැරේ තේ හදන්නට බැරි ය.ඉතින් එක එකා ට තේ හදන්නේ වෙන වෙනමය.ඉතින්  ඒ ඒ තේ එක ඒ ඒ රහ ය.

බඩට ගියාම කොහොමත් කලවං වෙනවා නේදැයි කියා ඔය මහන්සි මුකුත් නැතුව පිටිත් සීනිත් කටට දමාගෙන වතුර කෝප්පයක් බිවු බැචෙක් ගැනත් ඒ කාලේ කතාවක් තිවුනත් ඒක මඩක් ද ඇත්තක්දැයි අදටත් නිච්චි නැත.

ජේ පී,මිත්තා හොස්ටල් එන කාලේ වෙත්දී දෙන්න දෙමාල්ලෝ වෙච්චි බැචියන් තමන් බලන්නට එන සහෘදයානෝ පිළිගන්නට ගියේ ආදරයේ සංකේතය වශයෙන් තඩි තේ කෝප්ප දෙකකුත් එක්ක ය.සහෘදයා එන්නට පෙර තේ කෝප්පය එළියට වැඩමවීමෙන් සහෘදයාට  වෙනුවට රිලවුන්ට තේ පෙවීමට සිදු වුන බැචියන් ද නැතුවා නොවේ ම ය.
අපි ඉතින් ඒ තේ පිලිගැන්නීමේ කලාව හරියටම ප්‍රගුණ කලේ ෆැකල්ටියෙන් අවුට් වුනාටත් පස්සේ හිල්ඩා හිටි කාලේ ය.හයවෙනි වින්ග් එකේ හිට ඉහිරවා ගන්නේ නැතිව තේ දෙහෙකුත් අරං සීරුවෙන් කැන්ටිං ගිය නිසාම මාව සෑහෙන පිරිසකට නෝට් වූ බව දන්නේ කාලෙකට පස්සේ ය.
හැමදාම රෑ වෙද්දී රූම් එකේ දොර ළඟ භක්තී ගීත පුහුණුව පටන් ගත් කකුල් තුනේ බල්ලාට පිරිටන් දිය කර තේ පෙවූ බව නං ඔය කවුරුත්ම දන්නේ නැති ලු ය.

ඉන්ටර්න් කාලේ තේ තියා වතුරවත් හොයා ගන්නට අමාරු ය.කැන්ටිමේ තේක ෆැකල්ටි කැන්ටිමට වඩා ඩිංගක් උඩින් ය.නෙස්ටී ආවේ ඔය කාලේ ය.තේ කොල තම්බගෙන සීනි පිටි දිය කරගෙන නටන්නට ඕනේම නැත.
ඔන්කෝල් නයිට් එකට පහුදා උදේ වෝඩ් එකේ බොයිලේරුවෙන් ගත් උනු වතුර එකට නෙස්ටී පැකට්ටුව දිය කර ගත්තාම උදේ තේක ශේප් ය.හැන්දක් වෙනුවට පෑනෙන් තේ දිය කරන්න පුලුවන් බව වැනි යහපත් සෞඛ්‍ය පුරුදු කරලියට එන්නේත් ඔය කාලේ ම ය.

අපේ උන්දැගේ ගෙදර තේ හැදිල්ල අමුතුම තාලෙට ය.තේ නං තේය .කෝපි නං කෝපි ය.තේ කට කෝපි දැමිල්ලක් ජීවිතේටම දැක්කේ අපේ උන්දෑ තේ හදද්දී ය.මුලදි මුලදී පොඩ්ඩක් රස නහර ශෝට් සර්කිට් වුනත් දැන් අපේ උන්දැට වඩා කෝපි තේ ලෝලියා වෙන්නේ මම ය.

කරවනැල්ලේ සුබසාදකේ කැන්‍ටිමේ තේ නැත.ඇත්තේ උණු සීනී පානයක් විතර ය.
ඩොක්ටර්ස් කැන්ටිමේ අංකල්ගේ සීනි හැමදාම තුන්සිය ගනන්වලය.ඇන්ටි අපේ තේකටත් සීනි දාන්නේ එහෙම්මය.ඒ නං ආදරේ ට ය.ඉතින් බොන්න පුලුවන් ගානට සීනි ඕනේ නිසා අපි ඇන්ටි සීනි නොදා ටී එකක් දෙන්නැයි ඉල්ලමු.
ඉඳ හිට ඇන්ටි නැති වෙලාවට තේ හදන්නේ අංකල්‍ ය.තේකෙන් බාගයක් ගෙනෙද්දී පීරිසියේ ය.බලන්නකො මැඩම් ආයෙ ගලදාරියේ ටී වගේ ඇති  කියා පාරම් බාමින් අංකල් සුපුරුදු අසුන වෙත රෝල් වෙනවා ය.ගලදාරි යේ ටී නම් මරු වෙන්න ඇති  ය.

අපේ හාදයාඉන්දියා ගිහින් ආ වෙලේ හිට චායි ටී එහෙක වරුනෙන්  කන් ගොඩ වෙනවා ය.ඊයෙ පෙරේදා ග්‍රීන් පාත් එකේ කෑම තොගයක් මැද්දේ ඉංදියන් පෙනුමක් තියෙනා කොලුවෙක් "මැඩම් ට්‍රයි අ තන්දුරි මසාලා ටී"කියා යෝජනා කරනවා ය. නොදන්නා මසාලාවල් දැක්ක තැන පස්ස නොබලා දුවන්න පුරුදු වී හිටියත් ගෙදර උන්දෑ ගේ තග දැමිල්ලට තන්දුරී මසාලාව බොන්න වෙනවා ය.චොකල්ට් තැවරූ සිනමන් රෝලක් එක්ක පොල් කටු කෝප්පෙන් දුම් දමන තන්දුරි මසාලා තේ බොද්දී ඒකෙත් අමුතු ගතියක් තියෙනවා ය.ගොඩයා කොළඹ ගෙනිච්ච ප්‍රීතියෙන්  මුලු හවස් වරුවම අපේ උන්දෑගේ කට කනේ වැදි වැදී  තියෙනවා ය.

බට්ට පොඩි කාලේ රටේ තියෙනා ඔක්කොම කිරි පිටි ජාති ගෙනව්ත් පුරුදු කරන්නට හදන්නේ අම්මා නයිට් කරන්න ගිය දාට එලිවෙනතුරු කෙල්ල බඩගින්නේත් අම්මාත් ආච්චිත් අප්පොච්චිත් පපුවෙ ගින්දරේ හින්දාත් ය.ගාන ඇහුවාම කලන්තේ දාන තණකොල රහ පිටි එකක් වත් නින්දෙන් වත් පිලිගන්නට බට්ටි එකඟ වෙන්නේ නැත.එතනින් රජ මගුල් වෙන්නේ ගෙදර්  හිටි බලු තඩියාට ය.පීඩියා ප්ලං, නෑන් අරවා මෙව්වා බී ඌට ලබන අවුරුද්දේ සිස්සත්තේ ලියන්නත් බැරි කමක් නැහැලු  ය.

බට්ටී අම්මාගේ ම දෝනියන්දෑය.සීයා මට ටී දෙන්න කියා සීයා හදන තේක උගුරට දෙකට ඉවර කරන්නේ ඒකය.
සීයාගේ තේක තරම් රස තේකක් උන්දෑටත් නැති පාට ය.
බට්ටිට තව සෑහෙන කල් සීයාගේ තේ බොන්නට ලැබේවා කියන එක අම්මා ගේ එකම පැතුම ය.

Wednesday, September 5, 2018

ගෝනි රැග

ෆැකල්ටි කාලේ රැග් වෙන්නට වැඩි පුරම හේතු වුනේ කාන්තා පරාණ දෙකක් හින්දා ය.එක්කෙනෙක් එතකොට තර්ස් ඉයර් හිටි අක්කෙක් ය.අනිත් උන්දෑ වෙන කවුරුවත් නොව අපේ අම්මාය.

ඒ කෙසේ ද යත්.......
මතක ඇති කාලෙක හිටංම මගේ ඇඳුම් පැලඳුම් මිලදී ගැනීමේ  රාජකාරිය බලහත්කාරයෙන්ම පවරා ගෙන උන්නේ අම්මාය.ඒ හින්දාම ද කොහේදෝ මගේ විලාසිතා දැනුම තිබුනේ රින පැත්තේ සෑහෙන ඈතක ය.ගවුම් සාය වාගේ කාන්තා අංශයට පවරා දුන් ඇඳුම් මගේ පා පැදි රාජයානන් එක්ක පෑහුනේ ම නැත.ඉතින් ඕලෙවල් ඒලෙවල් කාලවල  යුනිෆෝම් එක වුනේම ඩෙනිමත් ටී  ශර්ට් එකත් රබර් ජෝඩුවත් ය.

එලකියුශන් හරි මියුසික් හරි විභාගයක් දවසට තත්වේ ඉතාම භයානක වෙනවා ය.අම්මාගේ හිතේ තියෙන අමුතු අමුතු මෝස්තරවලට මහන ඇඳුම් මහජන ප්‍රදර්ශනයට යොමු වෙන්නේ එදා ට ය.එහෙම දවසක වැරදිලා වත් පියාඹන පීරිසියක්  පැත්තෙන් ගියා නං එක්කෝ උන් මාත් අඟහරු ලෝකේ එකෙක් කියා හිතං කුදලං යනවා ය.නැත්නං අඟහරු ලෝකේ ගැටිස්සියන් ට මැහුම් පන්ති පවත්තන්නට අම්මාව කිඩ්නැප් කරනවා ය.

ආහ් ,රැග් එක ගැනනෙ කියන්න ගියේ.ඉතින් කැම්පස් සිලෙක්ට් වුන ගමන් මට කලියෙන් කැම්පස් ගිය අම්මා වහාම මගේ ඇඳුම් මෝස්තර වෙනස් විය යුතු බව තීරණය කරනවා ය.මේ කතා කරන්නේ ප්‍රිෆෙට්ලාගේ ගෙට්ටුවට මට සාරියක් අඳින්නට බල කරන්නැයි විනය බාර මිස්ට දුරබනුවෙන් තග දැමූ අපේ මෑනියන්දෑ ගැන ය.ඉතින් උන්දෑ කියනා විදිහට අඳින්නැයි ඩීන්ගෙන් කෝල් එකක් එනකං බලා ඉන්නට ඕනෙ නැති නිසා මාත් ඕනෑ මගුලක් කරගන්නට දී ඉන්නවා ය.

මගේ යහපත් ප්‍රතිචාරයෙන් කුල්මත් වූ මෑනියන්දෑ දුරබනුවෙන් ම අම්මාගේ යාලු මිතුරු ගුරුතුමියකගේ දෝනියණ්දෑ වන ඉහත කී අක්කා අමතා ඒ දවස්වල ෆැකල්ටියේ ට්‍රෙන්ඩින් ෆැශන් ගැන ඩිස්කශන් එකක් දානවාය.අම්මා කී හැටියට ඒ අක්කාගේ අදහස වී ඇත්තේ ලා පැහැති සැහැල්ලු ඇඳුම් විලාසිතාවක් මේ සඳහා වඩාත් උචිත බව ය.
හැබැයි අම්මාගේ තරම දන්නා නිසා අදටත් ඒ අක්කා එහෙම දෙයක් කිව්වා දැයි කියන එක මට සැක ය.සැකය තහවුරු වෙන අනිත් කාරනේ නම් මගේ ඇඳුම් මෝස්තර ටික අම්මා කැම්පස් ගිය කාලේ කැම්පස් ළමෝ ඇඳපු එව්වාට වඩා වෙනස් වන්නේ කෙස් ගස් දෙක තුනකින් වෙන එකය.

ඉතින් ඔය කුමන්ත්‍රණයේ අවසාන  ප්‍රතිඵලේ වෙන්නේ විළුබට දිග ගෝනි සායවල් දුසිමක් හා ගැලපෙන  මලානිකා වර්ණයෙන්  බාච්චු හැඩැති ආච්චි ලකුණ හැට්ට ද අම්මාගේම දෑතින් නිමවුනු හැටේ දශකයේ සිනමාව ට ගැලපෙන ඒත් අර සායවල් ගානටම දිග ගවුං තුනකුත් එක්ක මම කැම්පස් යන එක ය.

කැම්පස් යනකම්ම කොන්ඩේ කැපූ ගුණසේන එක කිට්ටුව රොබර්ට් අංකල් මගේ කොන්ඩේ කපන්නේ අර මැසිමෙන්ම අල්ලා ය.ඉතින් ඒ ගානට කොටට කැපූ කේස කල්‍යානියත් ඔය ඇඳුම් මෝස්තරවලට නියමෙටම ගැලපෙනවා ය.වෙලාවට ඇග්‍රි එවුන් කුඹුරු කෙටුවේ මහඉලුප්පල්ලම ගිහින් ය.නැත්නම් උන් පඹයාට ගන්නේ ආයෙ දෙකක් නෑ මාව ය.

අලි මදිවාට හරක් කියා මේ ගෝනියට බැහැ ගත්තාට පස්සේ මගේ අස්ප කුලප්පු ගමන නොසෑහෙන්න ස්ලෝ වෙනවාය.වෙන මොනවා කළත් හෙමින් යන්නට නං මට බෑම බෑ මය.ඉතින් මගේ වේගරිද්මයට මැච් වෙන හැටියට සාය දෙපැත්තෙන් උස්සාගන්නට පුරුදු වුනේ ඉබේමය.ටික දවසක් යනකං වැඩේ හරි ය.ඒත් කඩ්ඩ පන්තිය ගාව පඩි තුනේ අමතක වී ගෝනි සායකින් පැන පැන යන්නට ගොස් දණිහ ලෙලි යවා ගන්නේ ඊළඟ සතියේ ය.
ඉස්සිසෙල්ලාම හෙල්ත් සෙන්ටර් ගෑටීමේ චාන්ස් එකත් පිටගැස්ම ඉන්ජෙක්සන් එකත් අමාරුවෙන් හරි විඳගන්නට පුලුවන.
කොරන්නට බැරි  වැඩේ වුනේමෙච්චර පඩි පෙලවල් තියෙන ෆැකල්ටියේ පඩි තුනක පඩි පෙලකින් පිණුම් ගැහූ විදිහ ගැන අපේ සින්නන්ට පහදා දෙන එක ය.

ඉතින් මුල් දෙක තුනම මම ෆැකල්ටි ගියේ ඔහොම ය.අපේ ජූනියර් බැච් එකේ නගෙක් ලෙක්චර්ස්වලටත් කලිසම් අඳින්නට ඕනෑ බව කිව්වාය.ඔය වගේ නරක ආරංචි කනේ තිබ්බොත් අම්මාට ප්‍රෙශර් බෙහෙත් පටං ගන්නට වෙන්න ඉඩ තියෙන නිසා ඒ ඕපය අම්මාගේ කණට ගියේ නැත.

ගෝනි ඇඳුම් වෙනුවට සාය කෑලි අඳිනා බවට ඉඳහිට චෝදනා ය.ඒවාට අපි නෑසූ කන් ය.

ගෙදර යැවූ ගෝනි ඇඳුම්ටික ටක්කෙටම අම්මා වෙන කාට හරි පවරන්නට ඇත.
කවුරු වුනත් ඒ ඇත්තී ඒවායින් කොට්ට උර මසාගෙන සැපෙන් සනීපෙන් ඉන්නවා නම් ඒ ඇතිය.

පලි:අර අක්කා එෆ් බී ඉන්නා නිසා උන්දෑගේ ජිවිතාරස්සාව ගැන හිතා ටැග් කොරන්නේ නැත.

Monday, September 3, 2018

කෑ මතක-කඩචෝරු

අම්මා එක්ක කළමැටියේ හිටි කාලේ කොලොම්පුරේ රස්සා කළ තාත්තා ගෙදර එන්නේ ඉඳ හිටය.ඇවිදින් ආ පයින් ආපහු දුවන තාත්තාව මතකේ ඇඳෙන්නේ බොහොම ලා පාටටය.ඒත් ඊට වැඩිය තද පාටින් ඇඳෙන්නේ තාත්තා අරන් එන දිව අගිස්සේ දිය වෙවී පැනි රස නාවන සුදු පාට බෝල කිසස් පැකට් එක ය.

ඉස්කෝල නිවාඩුවේ දවස් දෙක තුනක් මාතර ඉඳන් කොළඹ එන්නේ නෑ ගමන් යන්න ය.මාමාගේ ගෙදර ට පාරෙන් එහා පුංචිඅම්මාගේ ගේ පැත්තක පොඩි කඩ පොඩ්ඩක් ය.අල්මාරි ලාච්චු පීරා එක්කාසු කරගත් කාසි කඩේ ලාච්චුවේ හිර වෙද්දී රුපියලේ හකුරු අඩ, කිරිම කිරි රහ කිරි ටොපි, දැක්කාම හිත පිස්සු වැටෙන පාට පාට ලොසින්ජර පෙති අත්වල මිටමෙලවී ලොකු අයට හොරෙන් ම අපේ බඩ ගෙඩි දිහෑ නෑ ගම් යන්න ලෑස්ති ය.

මොන්ටිසෝරි කාලෙත් ඉස්කෝලෙ යන කාලෙත් ඉඳ හිට අම්මා එක්ක අම්මාගේ ඉස්කෝලේ යන්න චාන්ස් ලැබෙනවාය.ටක් ශොප් එක අරින්නේ ඉන්ටර්වල් එක වෙලාව අල්ලලා විතර ය.ටක් එක අරින්නත් කලියෙන් ලෑලි ජනෙල් පලු අස්සෙන් ඇවිදින් නහයට තට්ටු දාන්නේ පරිප්පු වඩේ වල සුවඳ ය.රුපියලක් හෝ දෙකක් වුනු වඩේ, සැරම සැර රෝල්ස් , පොල් පැණි ඇඳුමටත් බේරෙන පෑන් කේක් කන්නනං අම්මාට කලින් ම කන්කෙඳිරි ගා කීයක් හරි ඉල්ලා ගන්න වෙනවා ය.

තාත්තාගේ බැංකුවට පාරෙන් එහා පැත්තේ  ජී.ඕ.බී.එක ය.හවස පන්ති තිබුන සමහර දවසක ගෙදර යනගමන් ඔතන දී බයිසිකලය නවතිනවාය.අපි දෙන්නාටත් ගෙදර ඉන්නා දෙන්නාටත්  ගෙනියන්නට ගන්නේ  මොනවාදැයි තීරණය කරන්නට වෙන්නේ හෝ දහය විස්ස තිහ ගැනලාය.ඉඟුරු රස ඉඟුරු විස්කෝතු ගන්නට විඩක් හිත ය.ඒත් මිරිස් රහ දඟර විස්කෝත්වටත් හිත මනාපය.ඒ කොනේ හිට මේ කොනට වීදුරු පෙට්ටිවල රස බිස්කට් මාලිගාවක් ය.

ඒ ලෙවල් කාලේ ගුණසිංහ සර්ගේ පන්‍ති යද්දී ඉන්ටර්වල් එකට අප බඩගෙඩි වල සාගතේට අහු නොවන කඩයක් වට පිටාවේ නැති ගානය.පට්ට සැර හඳ පලු බිස්කට් වලට දයියා කිවු නිසාවෙන් ජයියා නාමයෙන් අපේ උන් මාව බෞතීස්ම කලෙත් ඔය කාලේ ම ය.

ෆැකල්ටි  ගිය මුල් කාලේ සිකුරාදා හවස හිට ඉරිදා වෙනකන් මගේ රාජ්ජේ මං විතර ය.සිකුරාදා හවසට පේරාදෙනිය හන්දියේ ෆාමසියෙන් පුහුල් දෝසි ,ජුජුබ්ස් මල්ල ගානේ ගෙනාවාම බ්‍රිට්ශ් කවුන්සිල් එකෙන් උස්සන් ආ  පොතුත්  එක්කහු වුනාම සති අන්තේ ගෙවෙන්නේ එහෙ බලලා මෙහෙ බලද්දි ය.

පේරාදෙනියෙන් උදේ කෝච්චියේ ගෙදර යද්දී ආප්ප ආච්චි නැග්ගේ කොහෙන්දැයි හරියට මතක නැත.කැන්ද කොලයේ ඔතාපු ආප්පවල ප්ලාස්ටර් ඔෆ් පැරිස් ගෑවිලාවත් නැත.කිරි රහේ ඉවරයක් නැත.කැන්ද කොලේම එතූ ලුණු මිරිසත් එක්ක ආප්ප දෙකතුනක් කෑවාම මහ පාන්දර නැගිටගෙන හීතලේ ආ අපිට නිවන් දැක්කා ගාන ය.

කරවනැල්ලේ ආපු අලුතම අපිටම කියා කැන්ටිමක් තිබ්බේ නැත.සුනිල් අංකලුත් ඇන්ටිත් කැන්ටිමට ආ දා ඉඳන් බඩේ බඩ පනුවන්ට දන්සැල් ය.එකක් කෑවාම දුසිමක් කන්න හිතෙන ගංජා පැටිස්, ගම්මිරිස් රහ තඩි අග්ගලා ගෙඩි, පැණිරහට මත් වෙන පැණි වලලු හින්දා බට්ටි හම්බෙන්න හිට් කාලේ නොකා ඉන්නට ලැබුනේ  නම් නැත.ඒ කාපුවා තාමත් යන්න බෑ කියා ගෙන ඇඟ බදාගත් ගමන් ය.

ඉන්දියාවේ ගිහින් ආ අපේ උන්දෑ මසාලා ටීවල වරුණාව  ගෙදර දිග අරිනවා ය.සුපර්මාර්කැට්ටුවෙන් මසාලා ටී උස්සං ආවත් අපේ උන්දෑට ඒකෙ රහ ඔරිජිනල් මදි ය. eat street food festival එකේදී හම්බෙන්නේ තන්දුරි මසාලා ටී විකුණන අමුතු ඉලන්දාරියෙකි.අපේ උන්දෑගේ  තගට යටවී එතන නැවතුනත් උඩින් චොක්ලට් හැලූ සිනමන් රෝලක් එක්ක ටිකක් සැර ටිකක් උණු අපූරු තේකක් පොල් කටු කෝප්පෙන් බොද්දී තේරුනේ අපේ උන්දෑගේ වරුණනාව ඇත්තටම ඇත්ත වග ය.
බට්ටී රෝසපුලුන් රෝලක් කටේ උලාගෙන අතේ අලෝ ගෙන දඟලද්දී මම තන්දුරි ටී රස බලනවා ය.

PnS ගිය වෙලාවේ සීනී දවටපු අනෝදා මල් මට අත වනවනා අඬගහනවා ය.සරීර කූඩූවෙ එන්න එන්නට වැඩි වෙන පරිමාවත් තුන්සිය හැටපස් දවසේම එකක් හරි නරක් වී රිදෙනා දත් ඇන්දත් ගැන හිතෙන කොට නොදැක්කා සේ අහක බලන්නට වෙනවා ය.
ඒත් අවුරුදු තිස් ගානක් කඩචෝරුවලට සෙන්සිටයිස් වූ හිතට ඔව්වා කියා බේරෙන්නට බැරි ය.
ඉතින් මිත්‍රවරුනි කියන්නට ඇත්තේ මෙච්චරය.........
..................................
අනෝදා මලුත් පට්ටම පට්ට රහලු ය.